Świętej Katarzyny Sieneńskiej – jarzmo niemowląt

Mt 11,25-30
Przekład: 

25 W owym momencie, rozsądziwszy, Jezus powiedział:

„Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, bo ukryłeś te [rzeczy] przed mądrymi i pojętnymi i odkryłeś je niemowlętom.

26 Tak, Ojcze, bo tak stało się upodobanie sprzed Ciebie.

27 Wszystko mi zostało przekazane przez Ojca i nikt nie rozpoznaje Syna, jeżeli nie Ojciec, ani Ojca kto nie rozpoznaje, jeżeli nie Syn i komukolwiek zechce Syn odkryć.

28 Tutaj do mnie, wszyscy trudzący się i przeciążeni, i ja sprawię wam odpoczynek!

29 Weźcie jarzmo moje na siebie i nauczcie się ode mnie, bo łagodny jestem i niski sercem, i znajdziecie odpoczynek duszom waszym!

30 Jarzmo bowiem moje poręczne, a ciężar mój jest lekki”.

Uwagi: 

25-27 Słowa wypowiedziane tutaj przez Jezusa przekazane są niemalże identycznie w wersji Ewangelii Łukaszowej, przełożonej i skomentowanej we wtorek I tygodnia Adwentu.

25 „Wysławiam” (eksomologeo) – zob. komentarz do Łk 10,21-24.

25 „Odkryłeś” (apekalypsas) oraz 27 „odkryć” (apokalypsai) – przekład dosłowny, po polsku częściej tłumaczy się dzisiaj jako „objawić”, stąd też nazwa Apokalipsa.

25 „Niemowlętom” (nepiois) – zob. komentarz do Łk 10,21-24.

26 „Upodobanie” (eudokia) – zob. komentarz do Łk 2,14 oraz Łk 3,22.

„Sprzed Ciebie” (emprosthen sou) – próba przekładu etymologicznego. Przeważnie tłumaczy się to wyrażenie słowami „przed Tobą”. Przyimek emprosthen składa się jednak ze składowych trzech następujących greckich wyrazów: „w” (gr. en); „ku” lub „przed” (gr. pros) oraz „od” (gr. then). Jego sens zdaje się tutaj łączyć upododanie wychodzące od Ojca z upodobaniem ku Ojcu. Podobnie jest np. w wersecie Mt 6,2: „Kiedy więc czynisz jałmużnę, nie trąb sprzed siebie” (me salpises emprosthen sou), popisujący się miłosiedziem trąbią tam bowiem jednocześnie od siebie i ku sobie, hałasem oznajmiając swoją próżność światu, ale także i sobie samym.

28-30 Dla zrozumienia tego fragmentu ważny wydaje się obraz wołu zaprzęgniętego w jarzmo – poprzeczną belkę, umożliwiającą mu ciągnięcie za sobą jakiegoś ładunku lub pługa. Jarzmo samo w sobie nie jest ładunkiem, nie chodzi więc tutaj tylko o zastąpienie jednego ładunku innym (chociaż prawdopodobnie również o to), lecz także o odpowiednie podejście do jego transportowania. Zamiast nieść ładunek na plecach, przeciążeni, mamy stać się posłuszni niczym pociągowe zwierzęta, co – paradoksalnie – daje odpoczynek i ułatwia pracę.

28 „Sprawię wam odpoczynek” (anapauso hymas) – ale też „sprawię, że się zatrzymacie”. W greckim czasowniku jest ten sam rdzeń, co w polskim słowie „pauza”.

„Odpoczynek” (anapausis) – słowo to wyraźnie nawiązuje do czasownika anapauso z poprzedniego wersetu, por. też np. Ps 23,2 LXX.

30 „Poręczne” (chrestos) – próba połączenia znaczenia „użyteczny”, „odpowiedni do czegoś” ze znaczeniem „miły”, „dobry”, „przyjemny”.